Autorytet lidera – co zrobić, aby być słuchanym?

246
0
UDOSTĘPNIJ

Przewodzenie ludziom, kierowanie zespołem czy nawet uczenie dzieci w szkole,  wymaga, aby osoba stojąca na czele, budziła szacunek i uznanie wśród słuchaczy. Bez umiejętności skupienia na sobie uwagi niemożliwym staje się zrealizowanie zamierzonych celów. Niektórzy miano autorytetu otrzymują ze względu na pełnione przez siebie stanowisko, a niektórzy  muszą na nie ciężko zapracować, bo przecież celem nauczyciela, trenera, jak i lidera jest to, aby potocznie mówiąc, nie dać sobie wejść na głowę. Jest to niezmiernie trudne w dobie Internetu, kiedy dystans jest bardzo skrócony, a wszyscy staramy się nie być zbyt formalni. Zbudowanie relacji, która pozwoli na efektywną pracę zespołu, wymaga dużej ilości doświadczenia oraz umiejętności społecznych.

W hierarchii firmy osoby zarządzające otrzymują autorytet formalny, niemniej jednak to nie wystarczy, aby podwładni szanowali swojego przełożonego i wykonywali rzetelnie jego polecenia. Do kluczowych zadań lidera należy przydzielanie i rozliczanie zadań, kontrolowanie, monitorowanie, planowanie i organizowanie pracy, szkolenie, motywowanie, a także dbanie o własny wizerunek.  Wykonując te wszystkie obowiązki ważne jest, aby ciągle pracować na swój autorytet. Uważa się, iż jest pięć wymiarów, które decydują o tym, jak postrzegają nas inni ludzie oraz czy pójdą za nami w kierunku postawionych celów.

Pierwszy wymiar dotyczy umiejętności budowania i utrzymywania relacji. Mówiąc o szefie z prawdziwego zdarzenia zawsze podkreśla się walory związane z komunikacją i umiejętnością aktywnego słuchania innych. Dobry szef to taki, którego się po prostu lubi. Efektywny przywódca, któremu zależy na poprawnych relacjach, musi pytać o opinie pracowników w taki sposób, aby czuli się ojcami sukcesu. Ludzie muszą stanowić podmiot, a nie przedmiot do realizacji celów. Oczywiście jest też styl dyrektywny, zwany autokratycznym, który jest owocny, ale na krótką metę. Ze względu na brak relacji i bezwzględną władze jednej jednostki bardzo niska jest motywacja do pracy wśród pracowników. Charakterystyczną cechą pracy zespołów prowadzonych przez liderów pozbawionych umiejętności tworzenia relacji jest efektywna praca jedynie w czasie bezpośredniego nadzoru.

Drugi wymiar związany jest z wiedzą i kompetencjami. Przywódca to fachowiec, musi się znać na danej profesji i wiedzieć, gdzie podąża jego firma, a także jakie cele są do zrealizowania.  Zespół współpracowników powinien wiedzieć, że przewodzi im osoba mądra i wykształcona.  Autorytet związany z kompetencjami buduje się pozytywnym nastawieniem do pracy i zespołu, a także otwartością na nowe informacje. Przełożony powinien być pewny siebie, a wiedza na temat tego, co i jak się robi, musi być połączona z wiarą w sukces i ludzi.  W przypadku kiedy szef ma mniejszą wiedzę od pracowników, to nie może bać się pytać i uczyć się od swoich podwładnych, przyswajając wiedzę w szybkim tempie, nie udając jednak, że wie, jeśli jest dokładnie odwrotnie.

Trzeci wymiar to moralność. Pracownicy oczekują poszanowania dla określonych norm społecznych, uczciwości, a także równego traktowania. Aktywności podejmowane przez lidera powinny być podporządkowane działaniom na rzecz wartości wyższych np. dobro człowieka. Takie zachowania sprawią, że ludzie pójdą za przełożonym i będą naprawdę go szanować. Osoba o autorytecie moralnym staje się wzorem postępowania, ze względu na  cechy swego charakteru oraz działanie na rzecz innych, potrzebujących wsparcia. Takiego lidera można poznać po tym, iż zawsze będzie działał uczciwie i poproszony o pomoc, znajdzie czas by jej udzielić.

Czwarty wymiar nawiązuje do sposobu użycia przewagi i siły wynikającej z pełnionej funkcji. Tutaj ważne są takie umiejętności jak obiektywność w ocenie, sposób udzielania informacji zwrotnej, przydzielania obowiązków i delegowania zadań. Przed przystąpieniem do realizacji celu w ramach współpracy zespołowej należy ustalić określony wzór zasad i reguł oceny np. pracy pracowników. Lider musi bezwzględnie stosować się do ustaleń i wyciągać konsekwencje często trzymając swoje nerwy na wodzy. Odejście, choćby jednorazowe, burzy autorytet niekiedy już bezpowrotnie. Ludzie mają wrodzone poczucie sprawiedliwości i chcą wiedzieć czego się od nich chce. Dobry przywódca to taki, który umie zmotywować pracowników, jest opanowany i panuje nad swoimi emocjami. Częste zmiany zdania, bądź reagowanie na sytuacje w sposób zbyt gwałtowny, nie budzi wśród pracowników szacunku. Podobnie jest w przypadku manipulacji, bądź zastraszania.

Piątym elementem jest odpowiedzialność. Za autorytety uważa się osoby, które zawsze mają pod kontrolą całą sytuację i w ich obecności można czuć się bezpiecznie i pewnie. Bardzo ważnymi momentami w budowaniu autorytetu są sytuacje kryzysowe, kiedy sposób radzenia sobie z problemem oraz zachowanie zimnej krwi wiele mówi o człowieku.

Dużo badań poświęcono na wyjaśnienie sporu, czy podane wyżej cechy przywódcy są wrodzone, czy też można je nabyć. Liderem, tak jak i handlowcem, może zostać każdy, jednakże część osób na tych stanowiskach nie będzie efektywna, bo praca nie jest zgodna z ich osobowością. Niestety dobry przywódca, tak jak i nauczyciel, musi posiadać ściśle określony zestaw cech. Stawanie się liderem to proces rozwoju konkretnych umiejętności i cech, którego początkiem jest przede wszystkim decyzja i podjęcie niezbędnej pracy.

?Jeśli Twoi ludzie przestali do Ciebie przychodzić, to jest źle. Bo albo się Ciebie boją, albo uważają, że to strata czasu.?

Colin Powell

KOMENTARZ

Please enter your comment!
Please enter your name here